وبلاگ در باره ?

کوره مอฟل با ورودی گاز، از طریق جریان مداوم گاز و جابجایی، اتمسفر محافظی را ایجاد می‌کند. این فرآیند برای حذف هوای باقیمانده از محفظه و محدود کردن تماس بین بار کاری و اکسیژن در نظر گرفته شده است.

• جابجایی اکسیژن: جریان مداوم گاز، هوای باقیمانده را پاکسازی کرده و غلظت اکسیژن را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.
• حفاظت اتمسفر: گازهای بی‌اثر مانند آرگون و نیتروژن، مانعی غیر واکنشی در اطراف ماده ایجاد می‌کنند.
• تعادل فشار: فشار مثبت جزئی به جلوگیری از ورود هوای خارجی به محفظه کمک می‌کند.
• کنترل واکنش: ترکیبات گازی انتخاب شده می‌توانند از فرآیندهای عملیات سطحی، کاهش یا تغییر فاز پشتیبانی کنند.

این رویکرد، جابجایی اکسیژن، پوشش گاز بی‌اثر، فشار مثبت جزئی و در صورت لزوم، شیمی کنترل‌شده گاز واکنشی را ترکیب می‌کند. این عملکردها از عملیات حرارتی معمول، اصلاح سطح، فرآیندهای کاهش و تغییر فاز پشتیبانی می‌کنند.

هر دو نوع تجهیزات برای پردازش در اتمسفر کنترل‌شده استفاده می‌شوند، اما فلسفه‌های طراحی و رژیم‌های عملیاتی متفاوتی دارند.

انتخاب گاز به هدف آزمایش بستگی دارد. آرگون و نیتروژن رایج‌ترین گازهای محافظ هستند و برای ایجاد شرایط بدون اکسیژن که از اکسیداسیون فلزات و مواد حساس در دماهای بالا جلوگیری می‌کند، استفاده می‌شوند.

مخلوط‌های کاهنده مانند هیدروژن و نیتروژن در کاهش اکسید فلز، اصلاح سطح و خالص‌سازی پودر استفاده می‌شوند. گازهای تخصصی واکنشی دیگر، از جمله مخلوط‌های آرگون-هیدروژن، ممکن است برای فرآیندهای خاص انتخاب شوند. اتمسفرهای حاوی هیدروژن نیازمند کنترل‌های ایمنی دقیق هستند.

خلوص اتمسفر تحت تأثیر نرخ جریان گاز، آب‌بندی محفظه و زمان پاکسازی قرار می‌گیرد. نظارت بر سطوح اکسیژن در خروجی و استفاده از منابع گاز با خلوص بالا برای تأیید اینکه محیط کوره الزامات پردازش را برآورده می‌کند، اساسی است.

از آنجایی که هیدروژن قابل اشتعال و انفجار است، سیستم‌های مورد استفاده از مخلوط‌های هیدروژن باید دارای تهویه مناسب، تشخیص نشتی قابل اعتماد و رعایت رویه‌های ایمنی آزمایشگاهی باشند. هیدروژن با غلظت بالا نباید در تجهیزاتی که تحت ارزیابی ایمنی حرفه‌ای قرار نگرفته‌اند، استفاده شود.